maak van mijn hart geen moordkuil

Zoals velen die mij kennen al weten, schrijf ik al jaren de frustraties van me af.
Maar aangezien ik het ook wel een beetje zonde vind om alles wat ik geschreven heb, te laten ontbinden op de grote hoop ben ik nu bezig een en ander te bloggen, want gedeelde smart is ..
Maar ja om hier een goed begin aan te geven iets wat recentelijker werk

Alsmede de dag verstrijkt en ik me het idee waan dat jij er nog bent,
Doet slapen de druk iets verlagen.
Het verlangen naar onafhankelijkheid en het gemis van jouw tederheid,
doet wij verdwaast en versuft kijken naar datgeen mij het meeste stoort:
mijn spiegelbeeld.
Als al die keren dat ik jouw gezicht vasthield en liefkozend het mijne beschouwde,
die keren mijn wanhoop en frustraties om hadden gelegd.
Zou ik zeggen, na alle jaren,
wij waren zo gelukkig samen.