Uit de oude doos I

Alsmede de keren, dat ik je lief heb
Alsmede de walging van mijn kant.
vergaan de expressie zal mijn leven`s eindiging zijn

Lotgetrouw het voortslepend schouwspel,
wat liefde onaanvaardbaar maakt.
Niet beiden gelukkig doch integer achtergesteld latend.
Want leven is een breed aspect.

Het leven is een film, die uit een aaneengebonden massa scene`s bestaat

Drama, lach, erotiek, walging,
wie zei dat leven makkelijk was

Vol afschuw aanschouw ik deze wereld, waarin ik nog dwalen moet.

Je moet het me maar vergeven.......

Als ik mijn tijd voor een ander voldoe

Helder

Een helder moment,
kort maar verlichtend.
Met een schoonheid,
die vaak afwezig blijft.
Met een liefde voor het leven,
Ongekend intens.

Een heldere kijk,
op alles wat is gebeurt en komen zal.
Een heldere hemel,
Geen wolkendek.
Geen regen, alleen zon.
Geen ellende, alleen helder.

Een heldere geest,
een moment van rust en vrede.
Een moment, een fractie van het leven.
Alles helder, mooi, zo mooi.
Alles even mooi,
Even, heel even.

Waan ik mijzelf gelukkig.

Het leven, de liefde, vrienden en de waarheid in het hart.

Welkom, bij de vrienden die weten wat het leven is, het doelloos dwalen tegen beter weten in.
Het steeds weer verlangen naar de tijd van toen, weleer.
Niets wetend, slechts verlangend, naar... Mijn god, nog voor één keer.

Te weten, wat ik toen wist en hebben wat ik had.
Te wezen met diegene, wiens alles ik aanbad.
Verdrinken in het leven, te weten het is goed.
Maar alles achterlatend, alleen omdat het moet.
Het streven naar perfectie, een deur die nimmer sluit.
Omgeven door de liefde, die uit het leven is ontluikd.
Te weten, door te vergeten, een nuchter samenzijn, om na jaren te kunnen zeggen... mijn god wat was het fijn.

In alles zit een waarheid, een kern en een moraal.
Hoe dit alles aan zijn eind komt...
schrijf zelf je verhaal.

Opstaan na het vallen, een keerpunt vanuit jezelf.
Te koesteren wat je lief is, besluit je vanuit jezelf.
Als het leven, om het even, je doet lachen of je huilt.
Zal je altijd kunnen zeggen...
Dat de waarheid ergens binnen in je schuilt.

Het leven oh zo mooi en zo prachtig maar toch soms iets te hard.
Het leven moet je leven.
Vanuit jezelf en uit je hart.

Al die tijd

Al die tijd zo alleen, zonder jou, zonder jou, zo alleen.
Al die jaren gewacht, gewacht op jou, zo lang gewacht.
Zonder jou, al die jaren, zonder jou, gewacht op jou.
Alleen, gewacht, op jou, zo lang op jou gewacht al die jaren.

Waar was jij toch al die jaren, al die jaren dat ik alleen was.
Waar was ik al die jaren, dat ik op zoek was naar jou.
Waarom al die jaren gewacht, gewacht al die jaren op jou.
Nu ik je gevonden heb, wacht je op mij ?

soms heeft een ander het al gezegd en misschien wel beter

Wolfsheim This Time lyrics
walking through winter, through snow-white fields,
colder than cold ... for several weeks
and the lost fire´s burning miles away
and the wind whispers stories in her ears
and she´s asking: do you hear these heavenly voices?
do you hear the preacher who wants you to pray?
and this night so much colder than every night
and she says, she likes winter and winter-trees
and the sun seens so far away tonight in the dark
and deep, frozen water the light
of the moon under which she dies
of the moon under which we cry...
death knocking at the door ...
i must let him in ...
life like a river flows ...
outside ... stay alive!
ten-thousand good reasons to survive ...
and she´s asking: do you hear these heavenly voices?
do you hear the preacher who wants you to pray?
walking through winter,
through snow-white fields colder than cold
... for several weeks and the lost fire´s burning miles away
and the wind whispers stories in her earsstay alive!
...my dear
... i kiss your cold hands
...first time
... please stay alive
... i´m loving you
... you´re loving me
... imagine that you were at home
... this night
... please try it!
don´t leave me alone!

Opnieuw

Opnieuw beginnen, lijkt een frisse start, maar schijn bedriegt.
Overnieuw met alles, te starten met een schone lei.
Schoon en nieuw vertrouwen, ontstaan uit impulsiviteit.
Niet te weten wat te doen, of waarheen te gaan.
Niet het kleinste besef, van wat komen gaat, of ging.
Het leven doorgaand op onwetend tergend kwellende manier.
Ik moet verder met het leven, het leven, mijn leven.
Opnieuw beginnen, ik weet alleen niet hoe.
Ik reik je mijn hand, mijn hart, mijn alles.
Onduidelijk, jou bedoelingen tegenover mij.
Ik hoop, maar voor het beste.
En als jouw leven zonder mij, veel mooier is.
Laat mij in vrede en leef verder in mijn gedachte.
Zoals zovele voor jou deden, blijf niet in mijn hart dwalen.
Maar laat mij het leven, zoals jij het jouwe doet.
Laat mij dan eerlijk wezen, ik ben blij.
Zo blij dat ik jou heb ontmoet.

Ze weet niet wat ik mis.

Ze weet niet wat ik mis, de liefde, geborgenheid, de arm om me heen.
Ze weet niet wat ik mis, de aandacht, het middelpunt zijn van haar wereld.
Ze weet niet wat ik mis, alles wat er ooit toe deed, maar nooit meer zal zijn.
Ze weet niet wat ze mist, ik haar in ieder geval niet meer.

Ik weet niet wat ze mist, of dat die ander haar wel geeft, wat ik niet geven kon.
Ik weet niet wat ze mist, mijn persoon, of hetgeen ik me kon permiteren.
Ik weet niet wat ze mist, of dat haar tekortkomingen niet mij te verwijten zijn.
Ik weet niet wat ze mist, mij in ieder geval niet.

Al wat ik mis, is het gezelschap van eerlijk, teder en oprecht.
Al wat ik mis, is nu zo verdomd belangrijk, alleen is ook echt alleen.
Al wat ik mis, zal ik wantrouwen eer ik het weer tref.
Al wat ik mis, zal mij behagen, al weet ik niet wanneer.

Al wat ooit was, kan weer zijn, misschien ook wel beter.
Al wat er ooit misging, waren de fouten waar ik mijn lering uit trek.
Al wat ik hoop dat gebeurt, droom of werkelijkheid.
Al wat ik wil, is gelukkig worden, met jou ?

Aan wie ik ontmoet,...

vraagje

Ik wil antwoorden op de vragen die ik nooit gesteld heb, maar er wel zijn.
Al doet het antwoord mij vermoeden dat er meer was dan dat er ooit zal zijn.
Onwetend wat de vraag noch antwoord bereiken zal,
afvragend beantwoordend bevreemd doch gespannen
De vraag ik mij stel, ooit beantwoord, of gesteld.
Bevredigend, latent, introvert of gewoon “saai”te noemen.
Ik weet niet wat ik zeggen moet
Dat vraag ik mij af.
Bij deze.

Ode aan al dat was

Aan al dat was en nooit zal zijn, denk ik.
Aan al dat kon zijn, zonder dat het gebeude.
Aan al die tijd samen, samen, alleen maar samen.
Aan alle momenten, dat ik alleen en samen alleen .

Aan wie ik achterliet, alleen met mijn verdriet.
Aan wie ik achterliet, teneergeslagen alleen.
Aan wie mij achterliet, alleen met de gedachte samen.
Aan wie ik achterliet, voor alsnog mezelf alleen.

Aan haar wie ik mis, te weinig om bij te zijn.
Aan haar wie ik mis, te veel om weer samen te zijn.
Aan haar wie ik mis, zij die wist, wie zij wilde dat ik was.
Aan haar die mij mist, net zozeer ik mezelf mis.

Aan mezelf, wie ik verwijt niet gedaan te hebben.
Aan mezelf, die ik liever niet had willen zijn.
Aan mezelf, de persoon die alles beter wist.
Aan mezelf, de persoon die beter moest weten.

Ode aan al dat was en nooit zal zijn.
Ode aan al dat kon zijn en ooit bijna was.
Ode aan al dat ooit had kunnen zijn.
Ode aan al dat ooit op een dag.

De dag, dat het leven opnieuw begint.
Ode aan de dag, dat mijn leven weer begint.
Ode aan de dag, een jaar na een nieuw begin.
Ode aan de dag, dat ik weer gelukkig was.

maak van mijn hart geen moordkuil

Zoals velen die mij kennen al weten, schrijf ik al jaren de frustraties van me af.
Maar aangezien ik het ook wel een beetje zonde vind om alles wat ik geschreven heb, te laten ontbinden op de grote hoop ben ik nu bezig een en ander te bloggen, want gedeelde smart is ..
Maar ja om hier een goed begin aan te geven iets wat recentelijker werk

Alsmede de dag verstrijkt en ik me het idee waan dat jij er nog bent,
Doet slapen de druk iets verlagen.
Het verlangen naar onafhankelijkheid en het gemis van jouw tederheid,
doet wij verdwaast en versuft kijken naar datgeen mij het meeste stoort:
mijn spiegelbeeld.
Als al die keren dat ik jouw gezicht vasthield en liefkozend het mijne beschouwde,
die keren mijn wanhoop en frustraties om hadden gelegd.
Zou ik zeggen, na alle jaren,
wij waren zo gelukkig samen.