Opnieuw beginnen, lijkt een frisse start, maar schijn bedriegt.
Overnieuw met alles, te starten met een schone lei.
Schoon en nieuw vertrouwen, ontstaan uit impulsiviteit.
Niet te weten wat te doen, of waarheen te gaan.
Niet het kleinste besef, van wat komen gaat, of ging.
Het leven doorgaand op onwetend tergend kwellende manier.
Ik moet verder met het leven, het leven, mijn leven.
Opnieuw beginnen, ik weet alleen niet hoe.
Ik reik je mijn hand, mijn hart, mijn alles.
Onduidelijk, jou bedoelingen tegenover mij.
Ik hoop, maar voor het beste.
En als jouw leven zonder mij, veel mooier is.
Laat mij in vrede en leef verder in mijn gedachte.
Zoals zovele voor jou deden, blijf niet in mijn hart dwalen.
Maar laat mij het leven, zoals jij het jouwe doet.
Laat mij dan eerlijk wezen, ik ben blij.
Zo blij dat ik jou heb ontmoet.
donderdag 2 augustus 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten